شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۵ | 2017 Saturday 25 February        |         آسا = آذربایجان سر ایران

متن خبر :

به مناسبت 10 آبان؛

جشن آبانگان

آسانیوز/میمنت حسن شاهی/: آبانگان یکی از جشن‌های باستانی ایران به¬شمار می¬رود که در ستایش و نیایش آناهید، الهۀ آب‌های روان برگزار می‌گردیده و زمان برگزاری آن در آبان¬روز از آبان¬ماه، برابر با روز دهم آبان قرار داشته است.

جشن آبانگان
آبان ۰۸
۱۲:۵۷ ۱۳۹۵

آبان، نام دیگر ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه/اآناهیتا، ایزدبانوی آبهای روی زمین و نگاهبان پاکی و بی آلایشی در جهان هستی بوده است. آناهیتا در اسطوره‌های ایرانی، یکی از درخشان­ترین چهره‌ها و یکی از کارآمدترین فرشتگان می­باشد که در یَشتِ پنجم از اوستا، کتاب مقدس زرتشتیان، سرود بلند و زیبایی به نام آبان­یَشت به ستایش و نیایش وی اختصاص یافته است. در این یشت، آناهیتا به­صورت زنی جوان، خوش اندام، بلند بالا، زیباروی، دارای بازوان سپید و اندامی برازنده، کمربند تنگ بر میان بسته، آراسته به جواهرات با طوقی زرین بر گردن، گوشواری چهارگوش در گوش و تاجی با صد ستاره­ی هشت گوش بر سر، کفش­هایی درخشان در پا و بالاپوشی زرین و پرچینی از پوست سگ آبی به­تصویر کشیده شده است. آناهید همچنین دارای گردونه­­ای با چهار اسب سفید می­باشد که این اسب­ها، ابر، باران، برف و تگرگ می­باشند. آناهید در بلندترین طبقه­ی آسمان جای گزیده است و بر کرانه­ی هر دریاچه­، خانه­ای آراسته با صد پنجره­ی درخشان و هزار ستون خوش­تراش دارد. او از فراز ابرهای آسمان، به فرمان اهورامزدا، باران و برف و تگرگ را فرو می­باراند. وجود چنین توصیف­هایی، از عظمت، ارزش و جایگاه والای این الهه در میان ایرانیان باستان پرده بر می­دارد.

عنصر آب که جمع آن آبان می­باشد، در اوستا و پهلوی به­صورت آپ، در سانسکریت آپه و در فارسی هخامنشی آپی به­کار می­رفته است. این عنصر همانند دیگر عناصر اصلی سازنده جهان، یعنی باد، خاک و آتش در آیین­های ایرانیان باستان از اهمیت و قداست خاصی برخوردار بود و آلودن آن از گناهان بسیار بزرگ به­شمار می­رفت. ارزش و اهمیت این عناصر چهارگانه در نزد ایرانیان تا بدان پایه بود که برای هریک از این چهار عنصر، امشاسپند یا فرشته­ای ویژه برگزیده شده بود. از گزارش­های موجود چنین بر می­آید که ایرانیان باستان این چهار عنصر را ستوده و بسیار گرامی می­داشته­اند. قداست و حرمت آب­های روان تا بدان­جا بود که مردم از شستن دست و صورت و تن خویش در آن خودداری می­ورزیدند و از تماس هرگونه شی یا موجودی که باعث نجاست آب روان می­گردید، ممانعت به­عمل می­آوردند.

بر اساس گزارش­های موجود، روز دهم آبان عیدى می­باشد که به­واسطه دو اتفاق آبانگان نامیده شده است. در این روز،  زو پسر تهماسب از سلسله پیشدادیان با شکست دادن افراسیاب تورانی به پادشاهى رسید و مردم را به کندن نهرها و تعمیر و لایروبی آنها امر نمود، از آن­جا که در پى جنگ­هاى طولانى بین ایران و توران، افراسیاب تورانى دستور تخریب کاریزها و نهرها را صادر نموده بود، پس از لایروبى آن­ها، مجددا آب در کاریزها روان گردید و ایرانیان آمدن و جاری شدن آب را جشن گرفتند. طبق روایتی دیگر، پس از هشت سال خشکسالى در ایران، در ماه آبان باران آغاز به باریدن کرده و از آن زمان جشن آبانگان پدید آمده است. در جشن آبانگان، پارسیان به­ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانه‌ها، فرشتۀ آب را نیایش می‌کنند. زرتشتیان در این روز همانند سایر جشن­ها به آتشکده­ها رفته و پس از آن، براى گرامیداشت مقام فرشته­ی آب­ها، به کنار جوى­، نهرها و قنات­ها می­روند و با خواندن اوستاى آبزور، یعنی بخشى از اوستا که به آب و آبان تعلق دارد و توسط موبد خوانده مى­شود، اهورامزدا را ستایش کرده و و از او فراوانى آب­ها و نگهدارى آن­را درخواست می­نمایند و پس از آن به جشن و شادى مى­پردازند.

برچسب ها

۰ دیدگاه

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.

دوست دارید دیدگاه خودتون رو به اشتراک بزارید؟

نوشتن دیدگاه

نوشتن دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود.
لطفا با دقت پر کنید. *