حادثه سی ام اردیبهشت ؛ احیاگر فرهنک ایثار و شهادت

فارغ از مباحث معنوی و احیاء ارزش والای شهادت در راه خدا، دین و ملت، فقدان افراد حاضر در بالگرد ضربه ای هولناک به منابع انسانی ملت ایران بوده است؛ حاضرین در هلیکوپتر، عصاره و دستچین قابلیت های ملی و مملو از تجارب تخصصی بودند، علی رغم وجود استعدادهای شگرف و ذخیره های شناخته شده و گمنام در کشور، خسران وارد شده غیر قابل جبران است زیرا ماحصل تجمیع هزینه های احساسی، آموزشی، تجارب اندوخته شده شغلی، سیاسی، مدیریتی و حضور در پیچ های مهم تاریخی، غیر قابل محاسبه و جبران خواهد بود. تلاقی و تجمیع احساس مسئولیت، تجربه، انسانیت، دلسوزی، ادراک تام و تقوای الهی، تقدیر رئیس جمهور شهید و همراهانش را در مسیر شهادت، سعادتمند نمود.
هر اجتماع و جامعه انسانی، حائز ارزش هایی است که بنمایه اساسی فرهنگ آن اجتماع را وضع می نماید. بایستگی و جایگاه این ارزش ها به نحوی است که آن جامعه ماهیت، هویت و تداوم حیات اجتماعی و سیاسی خود را در تقید و احترام به آن معیارهای اصولی و انتقال آن به نسل های آتی می داند. فرهنگ پایداری و مقاومت، جهاد و شهادت از اجزاء گرانمایه فرهنگ انقلاب اسلامی ایران است که شورانگیزترین پدیده ها را در عرصه دفاع مقدس و در پهنه های بین المللی و مدیریت اجتماع، به منصه ظهور گذاشته است. فرهنگ ایثار و شهادت به عنوان جوهره وجودی فرهنگ جامعه ایران، از این منظر دارای تاثیر فزاینده است که استکبار جهانی با ابزارهای فرهنگی، اقتصادی و پروپاگاندای رسانه ای همواره در کمین مسخ بینش اسلامی و مترصد استحاله و شبیخون فرهنگی جامعه اسلامی بوده و خواهد بود و حفظ و احیا این فرهنگ بوده است که باعث بی اثر و خنثی شدن دسیسه های امپریالیسم شده است.
با مداقه و نگریستن عمیق به جامعه ایرانی این انگاره حاصل می گردد که فرهنگ ایثار و شهادت کارآمدترین عضو پیکره فرهنگی است که بیشترین تأثیر را بر جریان ها و پدیده های اجتماعی بر جای گذاشته و موجبات تعالی عزت نفس، تکوین هویت و آرمان مشترک، استحکام همبستگی اجتماعی و خلق روحیه ظلم ستیزی در میان آحاد ملت را فراهم نموده است.
شهید است که در طول حیات طیبه ی خود سخاوتمندانه، از آمال و آرزوهاى دنیوی چشم می پوشد و در راه خدمت به دین، ملک و ملت و نیل به رفاه محرومین و آحاد ملت، از هرچه نعمت و آسایش شخصی صرف نظر می کند و جان خویش را همراه با چشم پوشى از همه لذائذ، در طبق اخلاص گذاشته و به حضرت کردگار ذی حق تقدیم مى کند استمرار همین شهادت ها بوده است که حفظ حیات انقلاب ما را بیمه و دست متجاوزین را قطع نمود و اینک معیاری تغییر نکرده است و راه و رهرو همچنان همراهند.
بر همکان واضح است که ضربه احساسی و مدیریتی به کشور جبران پذیر نیست اما تازه شدن فرهنگ شهادت، به مثابه تلطیف روح، پوست اندازی و رستاخیز مردم از روزمرگی هاست. این فرهنگ متعالی، حقیقتى است که در هر برهه از زمان، به نحوی ظهور و تجلّی می یابد، در ایام جهاد و دفاع از ارزش ها، شرف و خاک مقدسمان به صورت حضور در میادین کارزار، پایدارى و استقامت تا نیل به سعادت و‌ شهادت تجلی می یابد و در روزگاری دیگر، در راه خودسازى و ستیز با مفاسد، پیاده سازی احکام الهى و خدمت خالصانه به مردم و در نهایت نیل به شهادت، جلوه گر می شود.
کوتاه سخن؛ فرهنگ ایثار و شهادت، سرمایه عظیم معنوی و راهبردی برای حفظ و صیانت و توسعه فرهنگ ملی است. این فرهنگ با ظرفیت و قدرتی برگرفته از آموزه های مذهبی در بقا و تداوم ارزش های ماندگار ملت ایران نقش ممتاز و برجسته ای دارد بنابراین نپنداریم که دشمن آنى از ما غفلت مى کند، بلکه همواره در پی ارتکاب و زمینه سازی توطئه است، چه نیکو خواهد بود که مردم دشمن خود را بشناسند زیرا دشمن شناسی از مبارزه با دشمن سخت تر است.